Ach, iets te ver

Vanochtend maakte ik ontbijt

Opeens een harde klap tegen ’t raam

Een vink lag schokkend op de grond

Een paar bewegingen en ‘t was gedaan

Ach, ik keek er even naar

Dat levenloze lijfje, pootjes omhoog

Vleugelhaartjes in de wind, oogjes bijna dicht

Omdat het iets daarvoor tè ver vloog

Had ’t beestje plannen voor die dag?

Was het ergens op weg naar toe?

Had ’t goed geslapen

Of was het misschien toch wat moe?

Wacht er ergens een moeder, of broertje

Of vriendje op dit lief levenloos beestje

Wordt het ergens door een soortgenoot gemist

Kwam ‘t terug van een laat vogelfeestje?

Geen van haar kringetje zal het nu weten

Wat er gebeurde net, hier bij ons voor

Kan niets posten of roepen of fluiten

Kan niets verzinnen wat leidt tot gehoor

Hoe zielig dit plots overlijden

Een klap en dan is er niets meer

Ik wikkel het zacht in papiertjes

En vlij haar in ons kliko-tje neer

Het is maar een lijfje

’t zieltje is weg

Heb te doen met dit wezentje

Want vandaag had het pech

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *