Categorie: Reflectie

Waar het leven even wordt aangekeken en gevoeld.

  • Vlag

    Ik reed ’s morgens naar Amersfoort toe

    Naar het zwembad, wat ik wel vaker doe

    Een vrouw zette vlaggen aan de rand van de weg


    Maar toevallig reed ik er ’s avonds weer

    En dit keer was er een meneer

    Die haalde de vlaggen daar weer weg


    Dat was wat ik zag

    Maar voor de man en vrouw

    was het een ‘in de winkel’ dag


    Weet niet wat ze precies verkopen

    Of hun business heeft gelopen

    Of hun dag goed is verlopen

    Gaan ze morgen ook weer open?


    Zij weten het wel

    Het heeft hun dag gevuld

    Ik kwam toevallig twee keer langs

    Zij hebben mij niet gezien

    Weten niets van mijn dag

    Of net zo veel als ik van die van hen weet

    Nou ja, ik weet wel iets van hun dag

    Het begint en eindigt met een vlag

  • Zondagmorgen

    Het is 7 uur

    Ik loop buiten en luister

    Vogels in alle tonen, van laag tot hoog

    Met elkaar en alleen

    In bomen en in de lucht

    Mijn ogen zoeken naar een geluid dichtbij

    Dan zie ik het kleine geluidje wegvliegen

    Hoog in de lucht een colonne ganzen

    Rechts van me in de verte twee kraaien

    Duiven en merels laten zich horen

    Heerlijk dit

    Het is de stilte van de zondagmorgen

  • Ach, iets te ver

    Vanochtend maakte ik ontbijt

    Opeens een harde klap tegen ’t raam

    Een vink lag schokkend op de grond

    Een paar bewegingen en ‘t was gedaan

    Ach, ik keek er even naar

    Dat levenloze lijfje, pootjes omhoog

    Vleugelhaartjes in de wind, oogjes bijna dicht

    Omdat het iets daarvoor tè ver vloog

    Had ’t beestje plannen voor die dag?

    Was het ergens op weg naar toe?

    Had ’t goed geslapen

    Of was het misschien toch wat moe?


    Wacht er ergens een moeder, of broertje

    Of vriendje op dit lief levenloos beestje

    Wordt het ergens door een soortgenoot gemist

    Kwam ‘t terug van een laat vogelfeestje?

    Geen van haar kringetje zal het nu weten

    Wat er gebeurde net, hier bij ons voor

    Kan niets posten of roepen of fluiten

    Kan niets verzinnen wat leidt tot gehoor

    Hoe zielig dit plots overlijden

    Een klap en dan is er niets meer

    Ik wikkel het zacht in papiertjes

    En vlij haar in ons kliko-tje neer

    Het is maar een lijfje

    ’t zieltje is weg

    Heb te doen met dit wezentje

    Want vandaag had het pech