De beleving van iets wat laatst is

Nooit meer zijn wat eerst nog was

Nooit meer levend

Nooit meer spelend

Maar in rust, voor altijd pas

Nooit meer bezig

Nooit meer groeiend

Of verrassend, altijd stil

’t is een einde aan beleving

Die ik niet beleven wil

Ik laat het dus nog even duren

Ik hou het stiekem toch nog vast

Ook al is ’t moment verloren

Is het einde al voorbij

Ik sluit mijn ogen en het is er

Nog heel eventjes bij mij

Nog 1 keer voelen, 1 keer proeven

Die bewondering ervaren

Me er nog even in verstoppen

Voor ik ’t weg kan laten varen

Die beleving van iets wat laatst is

Koesterend, alleen, nog even 1

Vastzetten voor later

Want dan kan ik terug

Altijd levend, altijd spelend

Dat geeft me rust

Nu laat ik los